Pytanie, na które wiele osób szuka odpowiedzi. A czy Ty się nad tym zastanawiałeś? A może już ją znalazłeś?

Jak wytłumaczyć singlom, którzy wręcz na siłę szukają tej jednej miłości na całe życie, że ona się znajdzie? Tylko nikt nie wie kiedy, gdzie i jak. Czy będą na to przygotowani? Czy będzie to zaplanowane?

A może lepsze pytanie brzmi: czy da się to zaplanować?

Odpowiedź brzmi: nie. Nie da się zaplanować czegoś, nad czym nie mamy kontroli. Brzmi to brutalnie, ale niestety trzeba się z tym pogodzić i żyć tak, jakby to było Twoje życie — takie, jakie chcesz.

Życie, które nie opiera się wyłącznie na szukaniu miłości, ale również na spełnianiu marzeń i realizowaniu planów, nad którymi w jakimś stopniu mamy kontrolę.

Ale wracając do tematu — czy w dzisiejszym świecie da się znaleźć miłość życia? Obstawiam, że tak.

Choć wymaga to często przebrnięcia przez kilkanaście osób, sytuacji i wydarzeń. Jest to wykonalne, tylko trzeba w to uwierzyć, a nie biegać za ludźmi, z którymi, gdybyśmy byli naprawdę szczęśliwi, nawet nie chcielibyśmy zamienić się miejscami.

Tak działa zdesperowany umysł, który pragnie miłości. Tyle że miłość nie oznacza automatycznie szczęścia.

Nawet jeśli będziemy mieć idealny związek, ale sami ze sobą nie będziemy szczęśliwi, ten

związek nic nam nie da. A wręcz przeciwnie — może zakończyć się szybciej, niż się zaczął.

To bolesna prawda, o której nie mówi się na głos. Bo teraz przecież każdy jest nieszczęśliwy, zmęczony, praca go wykańcza, a obowiązki jeszcze bardziej.

A co, gdyby w końcu skupić się na własnym samopoczuciu, szczęściu i miłości do siebie? Dlaczego nikt nie mówi o tym na tyle głośno, żeby w końcu do nas dotarło?

Zamiast tego gonimy za życiem, podczas gdy to życie powinno gonić nas. Jaki jest tego sens? W skrócie— żaden.

Można teraz powiedzieć, że jestem oderwana od rzeczywistości, że nic nie robię, skoro tak uważam. A prawda wygląda inaczej. Staram się żyć tak, żeby to życie goniło mnie, a nie ja je. Czy jest to możliwe?

Jest. Choć nie zawsze jest łatwo.

Moim sposobem jest usiąść na chwilę, pooddychać i skupić się na własnych myślach. Zadać sobie pytanie: „Czy zrobiłam dziś coś, co sprawiło mi przyjemność, a nie było tylko obowiązkiem?”.

Najczęściej dopiero pod koniec dnia zaczynam spełniać swoje zachcianki i potrzeby. Chociaż wolałabym robić to codziennie, nie zawsze się da. Wtedy warto się zatrzymać i zapytać samą siebie:

„Czy ja naprawdę tego chcę?”.

Mamy większą kontrolę, niż nam się wydaje. Nad swoją pracą, nad ludźmi, którymi się otaczamy, a nawet nad własnymi myślami. Może więc warto skupić się właśnie na tym, zamiast nieustannie gonić za czymś, czego nie da się przyspieszyć.